Reisblog, Candidasa priesters


Deze dag begon met een bezoek aan een priester-smid, die zelf keris pusaka smeedt. Hij heeft geen collectie voor losse verkoop, want hij maakt die voorwerpen alleen in opdracht als hij een goed gevoel heeft bij de client.
In zijn visie is een keris niet alleen maar voor magie, status; het is vooral voor de ontwikkeling van de ziel. Een keris die qua karakter niet past bij de eigenaar, geeft problemen. Omdat de smid de keris met intentie bezielt, voelt hij zich ermee verbonden en verantwoordelijk voor, als de nieuwe eigenaar er niet goed mee om gaat heeft de smid er ook last van. Daarom maakt hij niet zomaar een keris voor iemand.
Van wat hij liet zien aan krissen die hij heeft gemaakt, was ik onder de indruk van de kwaliteit, beduidend hoger dan de eerste smid die ik heb gezien. Ook zijn smidse is van betere kwaliteit, in tegenstelling tot de eerste smid is hier boven het vuur een schoorsteen waardoor het vuur heter kan worden en de rook goed wordt afgevoerd, dat was dus in het geval van de eerste smid absoluut niet het geval!
We hadden een lang gesprek over mijn reden om een keris te zoeken: als middel om mijn contact met de voorouders te bekrachtigen.
In zijn visie is de innerlijke afstemming belangrijker dan het voorwerp, en als het de bedoeling is dat ik een keris heb, dan komt het naar me toe.
Ik ben onder de indruk van deze priester-smid. Als ik weer in Bali ben kan ik een afspraak maken, en anders hoop ik hem te zien als hij naar Nederland komt voor een bijeenkomst van krissen-specialisten.
Na dit gesprek had ik ook geen enkele behoefte om verder te zoeken, en zeker niet om terug te gaan naar de eerste smid of om naar de krissen-winkel te gaan.
Ik ben heel blij met deze uitwisseling!

In Lempuyang twee verschillende tempels bezocht:
Bij de eerste voelde ik me niet welkom, de priesteres was weinig toeschietelijk; van mijn gids begreep ik later dat ze nogal strak was in de leer wat betreft het uitvoeren van rituelen. We zijn nog wel in de oude Tempel geweest, maar hier kon ik geen verbinding voelen.
De tweede was een wereld van verschil:
We werden heel gastvrij ontvangen door de priester, die eerst uitgebreid vertelde over het ontstaan van deze Tempel:
Destijds had Soekarno een gelofte gedaan aan Nyai Loro Kidul, de Godin van de Zuidzee, dat hij een aantal hotels zou bouwen met een speciale kamer voor haar gereserveerd. Vanwege de omwentelingen in 1966, was dit bij het laatste hotel niet gelukt.
De priester kreeg de ingeving om voor deze Godin midden in de bergen een nieuwe Tempel op te richten.
Volgens hem is Guanyin een andere manifestatie van deze Godin; dat kan ik wel invoelen: Guanyin manifesteert zich ook als een Godin die een draak berijdt in de oceaan.
Gedurende mijn verblijf te Bali heb ik de Vrouwe van de Wateren in verschillende tempels in diverse manifestaties gezien: Vrouwe van het Meer, GuanYin, Vrouwe van de Zee.
Op weg naar haar Tempel werden we overvallen door een regenbui, dat voelde aan als een zuiveringsbad, een welkomstgebaar van de Vrouwe van de Wateren.
Op mijn verzoek voerde de priester een ritueel uit, om mijn band met dit land, de voorouders en de spirits te bekrachtigen.
Na een aantal gebeden, offers en meditaties, vroeg hij me om met gesloten ogen een Javaanse Dans te doen. Hoewel ik dat nooit heb gedaan, was ik op dit moment in een lichte trance, waardoor er iets door me heen kon gaan.
Hij sloot af met zuiveringen en zegeningen.
Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die me deze keer werd gebeden!

Advertenties

Reisblog: Candidasa orakelvrouw


Dit blog heeft de grootste moeite om geschreven te worden: WIFI hapert, WordPress heeft kuren, Internet is traag, IPad is sloom….een eerdere kladversie per ongeluk gewist…

Het was fijn om de orakelvrouw te weerzien, sinds de laatste keer dat we elkaar zagen is er ook veel veranderd in haar leven: op Bali verliefd-verloofd-getrouwd, nu wonend in een schattig huisje met veel groen, en een peutertje in haar armen, een mooi gezicht!

Mijn vraag was nu: wat kan ik nu doen om de banded met de voorouders en spirits nog meer te versterken?

Wat de orakelvrouw me vertelde, probeer ik nu samen te vatten in een lop end verhaal:
De grond waarom je nu staat is uitgeput, op sterven na dood (hierbij moet ik denken aan de aarde van de rijstvelden, waarvan de toplaag om de zoveel tijd afgegraven moet worden en verwerkt wordt tot klei voor de bakstenen). Veel kennis over de voorouders is moeizaam te achterhalen.
In de tweede laag is een verzwakte wortel, een energie dat lange tijd geblokkeerd was.
In de diepste laag is een grote kracht, verbonden aan de Godin die door een Wachter wordt bewaakt.
Je wordt aangetrokken door die kracht maar je houdt jezelf tegen. Geef je over aan die aantrekkingskracht, confronteer de Wachter om contact te krijgen met de Godin.
Het kan zijn dat wat je nu aan spiritueel contact voelt in Bali, gaat missen in Nederland, maar je kan hier en nu een goed fundament leggen .

Welke stappen kan ik nu ondernemen, in de laatste dagen dat ik op Bali ben?

Ga naar de Watertempel Pura Tirtagangga en naar de koningsgraven bij Gunung Kawi.

Bij de Watertempel deed ik de rituele wassing om te zuiveren, bij de koningsgraven ervaarde ik het vele trappenlopen als een bedevaart.

Ik sloot de dag af met een speurtocht naar een authentiek masker, zo vond ik de Oude Wijze.

Er is een link tussen de Danu, Vrouwe van het Meer bij Pura Batur en Gangga, de Godin bij de Watertempel. Verder is er een link tussen het koningshuis van Balingkang en de Koningsgraven bij Gunung Kawi.

Reisblog: Munduk, bedevaart


Vandaag bijna 12 uur op bedevaart geweest: drie verschillende krachtplaatsen bezocht met elk hun eigen sfeer. Ze hadden alledrie gemeenschappelijk, dat ze al vanaf de vroege middeleeuwen belangrijke contacten hadden met China. Bij alledrie gebeden en offers gebracht, gemediteerd, met de intentie om mijn band met de voorouders en de spirits van Nusantara te versterken. 

Als eerste gingen we naar het paleis van de vorst die een Chinese vrouw huwde: midden in het Balinese Hindu-tempelcomplex, was een Buddhistische Chinese Tempel gewijd aan deze vrouw.  Dit paleis was door een vulkaan uitbarsting verwoest, volgens de ene overlevering vanwege de vloek van een Brahmaan, die het er niet mee eens was dat de Hindu-koning een Buddhist huwde;  volgens een andere overlevering vanwege een vloek van de Godin van het Meer, die ruzie kreeg met de jaloerse vrouw van de vorst. 

Er stond een geluidsbandje aan met gebeden voor Guanyin, ik voelde me meteen Thuis. Bij deze Locatie had ik nog het meeste gevoel van verbinding met de voorouders en de spirits van Nusantara.

Als tweede bezochten we de Tempel van de Godin van het Meer, die gezien wordt als de vrouwelijke tegenhanger van de Vulkaan. Deze Tempel werd geflankeerd door een Tempel voor de vorst en een Tempel voor de Chinese vrouw.  Hier was ook Guanyin vinden.  Ik nam de gelegenheid het orakel te raadplegen, om er achter te komen of er van mijn voorouderlijn ook zeevaarders/handelaars op Bali zijn terecht genomen, maar het orakel wilde drie keer geen antwoord geven. Toen mijn gids het probeerde, kreeg hij meteen antwoord, nummer negen!

Als laatste gingen we naar het heilige meer van de Godin Danu. Hier stond ook een Tempel van haar, waar ik een zuiveringsritueel mocht ondergaan. 

Ik ben blij dat ik met de hulp van mijn gids deze bedevaart heb mogen meemaken!

Reisblog: Munduk, ontmoetingen


Vandaag was de enige kans om mijn jongste dochter te ontmoeten. Zij is ook op reis door Nusantara, maar met een ander reisschema:  Kuta, Uluwattu, Canggu, Ubud, Nusa Lembongan, Gili Trawangan, Gili Meno, Gili Air, Lombok, Canggu. Gelukkig had ze de ruimte om het schema aan te passen, na Ubud en voor Nusa Lembongan toch nog een paar dagen Munduk! Het bleek dat haar logement een kwartier lopen afstand was van mijn plek, dus konden we wat afspreken.

Eerst kwam ze naar mij toe, zodat ik haar het mooie uitzicht van mijn plek kon laten zien, daarna ging ik mee met haar naar haar plek, zodat wij samen met haar reisgenote in een eethuis vlakbij konden dineren. Gezellig bijgepraat over onze avonturen, tot nog toe bevalt haar het backpacken goed. Ze wisselt veel meer van plek dan ik, ze is écht op trektocht!

Nu ziet ze in Bali heel veel grote en kleine tempels, huisaltaren, godenbeelden…dit alles geeft veel meer context aan wat ze bij mij heeft kunnen meemaken: huisaltaren maken, kleine rituelen. Ik ben blij dat ze dit heeft kunnen oppikken in het dagelijkse ritme als een vanzelfsprekendheid. 

Het zal straks wennen zijn als zij aan de andere kant van de wereld mijn tegenvoeter is geworden, gelukkig maakt internet het contact houden makkelijker. Ik voel me ook wel een trotse vader als ik zie dat zij haar avontuur aangaat.

Ik ben blij dat we elkaar toch nog hebben kunnen ontmoeten voordat ze voor langere tijd fysiek ver van mij vandaan is!

Reisblog: Munduk, terublik op koffiedik kijken


Afgelopen 3 weken was ik op Java met de intentie om meer contact te krijgen met mijn voorouderlijn. Via de Chinese tempels maakte ik contact met de Chinese voorouders, via de Hindu-tempels maakte ik contact met de Nusantara voorouders. Er is veel verdwenen uit mijn geheugen van de periode dat ik er woonde, volgens mij was ik nooit goed geworteld in Nusantara. Het voelt alsof ik destijds meer contact maakte met de andere wereld in plaats van de dagelijkse werkelijkheid. Ik was vaak ziek vanwege mijn asthma, keerde naar binnen, ontdekte de andere werkelijkheid via de verhalen en de sfeer om me heen. Nu ik in Nusantara ben, komen kleine brokstukken geheugen terug. En tegelijkertijd vragen de goden en spirits van dit land om mijn aandacht, met name Njai Loro Kidul (Godin van de Zuidzee). Morgen raadpleeg ik een lokale spiritueel consulent, ben benieuwd of er nog aanvullende inzichten boven tafel komen!

Dreamquest

In het weekeinde van Valentijn ging ik langs bij Emporium of Wonders in het kader van 24 uur kennismaken met Amsterdam Oost.

Als eerste op mijn programa stond koffiedikkijken bij marieke warmelink

coffee01coffee02

Methode:
-eerst werd globaal de inhoud van het kopje gelezen
-als laatste werd ingezoomd via de afdruk op het schoteltje

Impressies:
-stevig bakkie leut, eenderde van het kopje bleef gevuld met drab
-een behoorlijke klont kwam van de bodem omhoog

Duiding: (mijn parafrase)
-informatie uit de benedenwereld, de overledenen, maar ook het voorouderveld, komt de laatste steeds meer in mijn bewustzijn, roept om aandacht, kennelijk heb ik hier werk te doen aan de tranen van de voorouders, met name de ongenoemde indische voormoeders.

Observatie:
Het is nogal een klus, ik zie er tegenop, maar het Werk moet gedaan worden.

View original post

Reisblog: Yogyakarta-Munduk, transfer


Alles weer inpakken, en na het ontbijt naar de luchthaven. Check-in, douanecontrole, wachten op het vliegtuig, uurtje vliegen, aangekomen in Denpasar nog drie uur met busje naar Munduk, bij aankomst check-in, uitpakken, douchen….reizen is vermoeiend! Ik geloof niet dat ik een goede backpack-reiziger zou zijn, want ik vind het nu al een heel gedoe om gemiddeld een keer per week naar een nieuwe plek te reizen. Mijn verkoudheid is nog steeds niet over, ik vraag me af of ik ook reageer op de airco.

Tijdens het transfer realiseer ik mij dat ik de overgang maak naar Hindu-gebied. Op Java was het oude animisme en Hindu-Buddha spiritualiteit onder de vernis van Sufi-Islam nog goed te voelen, maar hier zijn de oude goden en geesten nog veel sterker voelbaar. 

Gedurende mijn reis heb ik, bij het inrichten van mijn kamer, telkens een eenvoudig altaar gemaakt voor de genius loci en voor mijn spirit-helpers. 

Zoals gewoonlijk word ik met zonsopgang wakker, maar nu van hanengekraai in plaats van muezzin. 

Het is hier in de bergen een stuk frisser, geen airco maar gewoon frisse berglucht, de luchtkwaliteit is goed! Wat een rust hier, een wereld van verschil met de drukke steden die ik heb meegemaakt tot nog toe!

Ik zit hier in een mooi cottage temidden van de rijstvelden, met uitzicht op bergen en dalen. 

Vandaag is volle maan, ben benieuwd of ik die goed kan zien. Gisteren was ik te moe om er op te letten.

Bij leven en welzijn zal ik dineren met mijn jongste dochter die aan het backpacken is, insjallah!

Reisblog: Yogyakarta, op de plaats rust


Vandaag een rustdag genomen. Ik had eventueel naar een tour operator kunnen gaan om een dagje Solo te regelen, maar had meer behoefte aan rust. Het grootste deel van de dag veel lezen, rusten (inclusief siesta)

Aan het einde van de dag nam Jacobus, speelkameraad uit mijn jeugd, me mee naar Kaliurang, dichtbij de vulkaan Merapi. Helaas was het mistig, zelfs een beetje miezerig onderweg, dus de vulkaan hebben we niet kunnen zien.

We gingen even langs zijn grote villa, waar een bruiloft gaande was met zo’n 300 mensen, en dan nog was er meer dan genoeg ruimte. Een paar dagen terug zag ik zijn huis in de stad, en het kantoor van zijn bedrijf, zo te zien is hij een succesvol zakenman, die daarnaast ook nog zeker actief is in de Kerk.

De dag afgesloten in een plaatselijk restaurant, waar de lokale specialiteiten worden geserveerd: Ayam mbok Berek (kip van mevrouw Berek)…hier in Java neem ik écht de kans om de dingen te eten die ik in Nederland jaren heb gemist!

Tussen de bedrijven door nog gesproken over allerlei culturele verschillen tussen Java en Nederland, op Java wordt niet zo veel gesproken onder het eten omdat men van het eten geniet,  zo samen genieten is een andere vorm van gezelligheid!

Het is een verademing om te merken dat ik in dit contact veel minder hoef uit te leggen dan in Nederland!