Reisblog: Candidasa, laatste trip


Vandaag de laatste volle dag Candidasa; ik heb geen zin om de hele dag in het resort te gaan rondhangen, dus spontaan een uitje geprikt in de buurt van Klungkung:
De heilige Tempel van de vleermuizengrot bleek heel klein, uiteindelijk was het voor mij interessanter om naar een Tempel hogerop te gaan, onderweg nogal wat apen gezien. De natuur hier is erg mooi!
Verderop: The Hall of Justice & Floating Palace, in het eerste stuk bij de wandschilderingen een verhaal over Bhima die Pandu en Madri uit de hel gaat redden, dat verhaal kende ik nog niet.
Even gesnuffeld in de traditionele markt, maar eigenlijk ben ik niet zo’n shopaholic dus had ik het snel gezien.
Het traditionele koperwerk vond ik ook al niet zo interessant.
De traditionele manier van zoutwinning vond ik wel wetenswaardig!
De ochtend afgesloten met een gezamenlijke lunch, de chauffeur wist een eethuis waar de plaatselijke bevolking ook graag komt. Vooral de sate van Schaap is hier lekker!

Al met al vandaag ‘gewone’ toeristendingen gedaan, langzaamaan me voorbereiden op de thuisreis van morgen.

Advertenties

Reisblog, Candidasa priesters


Deze dag begon met een bezoek aan een priester-smid, die zelf keris pusaka smeedt. Hij heeft geen collectie voor losse verkoop, want hij maakt die voorwerpen alleen in opdracht als hij een goed gevoel heeft bij de client.
In zijn visie is een keris niet alleen maar voor magie, status; het is vooral voor de ontwikkeling van de ziel. Een keris die qua karakter niet past bij de eigenaar, geeft problemen. Omdat de smid de keris met intentie bezielt, voelt hij zich ermee verbonden en verantwoordelijk voor, als de nieuwe eigenaar er niet goed mee om gaat heeft de smid er ook last van. Daarom maakt hij niet zomaar een keris voor iemand.
Van wat hij liet zien aan krissen die hij heeft gemaakt, was ik onder de indruk van de kwaliteit, beduidend hoger dan de eerste smid die ik heb gezien. Ook zijn smidse is van betere kwaliteit, in tegenstelling tot de eerste smid is hier boven het vuur een schoorsteen waardoor het vuur heter kan worden en de rook goed wordt afgevoerd, dat was dus in het geval van de eerste smid absoluut niet het geval!
We hadden een lang gesprek over mijn reden om een keris te zoeken: als middel om mijn contact met de voorouders te bekrachtigen.
In zijn visie is de innerlijke afstemming belangrijker dan het voorwerp, en als het de bedoeling is dat ik een keris heb, dan komt het naar me toe.
Ik ben onder de indruk van deze priester-smid. Als ik weer in Bali ben kan ik een afspraak maken, en anders hoop ik hem te zien als hij naar Nederland komt voor een bijeenkomst van krissen-specialisten.
Na dit gesprek had ik ook geen enkele behoefte om verder te zoeken, en zeker niet om terug te gaan naar de eerste smid of om naar de krissen-winkel te gaan.
Ik ben heel blij met deze uitwisseling!

In Lempuyang twee verschillende tempels bezocht:
Bij de eerste voelde ik me niet welkom, de priesteres was weinig toeschietelijk; van mijn gids begreep ik later dat ze nogal strak was in de leer wat betreft het uitvoeren van rituelen. We zijn nog wel in de oude Tempel geweest, maar hier kon ik geen verbinding voelen.
De tweede was een wereld van verschil:
We werden heel gastvrij ontvangen door de priester, die eerst uitgebreid vertelde over het ontstaan van deze Tempel:
Destijds had Soekarno een gelofte gedaan aan Nyai Loro Kidul, de Godin van de Zuidzee, dat hij een aantal hotels zou bouwen met een speciale kamer voor haar gereserveerd. Vanwege de omwentelingen in 1966, was dit bij het laatste hotel niet gelukt.
De priester kreeg de ingeving om voor deze Godin midden in de bergen een nieuwe Tempel op te richten.
Volgens hem is Guanyin een andere manifestatie van deze Godin; dat kan ik wel invoelen: Guanyin manifesteert zich ook als een Godin die een draak berijdt in de oceaan.
Gedurende mijn verblijf te Bali heb ik de Vrouwe van de Wateren in verschillende tempels in diverse manifestaties gezien: Vrouwe van het Meer, GuanYin, Vrouwe van de Zee.
Op weg naar haar Tempel werden we overvallen door een regenbui, dat voelde aan als een zuiveringsbad, een welkomstgebaar van de Vrouwe van de Wateren.
Op mijn verzoek voerde de priester een ritueel uit, om mijn band met dit land, de voorouders en de spirits te bekrachtigen.
Na een aantal gebeden, offers en meditaties, vroeg hij me om met gesloten ogen een Javaanse Dans te doen. Hoewel ik dat nooit heb gedaan, was ik op dit moment in een lichte trance, waardoor er iets door me heen kon gaan.
Hij sloot af met zuiveringen en zegeningen.
Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die me deze keer werd gebeden!

Reisblog: Candidasa, keris pusaka


Op bezoek bij de smid: hij vertelde een en ander over het werken met keris pusaka. Hij doet er 6 maanden over om te smeden, exclusief de tijd die nodig is om het voorwerp te laden met de intentie van de gebruiker.
Daarna liet hij een deel van het smeedproces zien, bijzonder interessant. Zonder die rituelen is de keris nog leeg, maar dan kan ik die zelf laden met mijn intentie door gebeden en offers.
Eentje die voor mij op maat gemaakt wordt, zou na mijn overlijden door mij bezield worden maar ik denk niet dat ik in een keris wil gaan wonen!
Het smeedwerk wat hij produceerde, vond ik eigenlijk vrij grof, en de prijs aan de hoge kant.
Later, in het krissen museum, zag ik een groot aantal bijzonder mooie exemplaren, een wereld van verschil met de producten van de smid!

De dag afgesloten bij een verkoper van krissen: er waren er twee die mijn aandacht trokken, omdat ze vrij eenvoudig er uitzagen, zonder uitgebreide versieringen, nogal rechttoe-rechtaan, passend bij het idee om op mijn manier contact te leggen met de voorouders en de spirits. Toch wil ik hier een nachtje over slapen, kijken welke inspiraties in mijn dromen komen

Reisblog: Candidasa orakelvrouw


Dit blog heeft de grootste moeite om geschreven te worden: WIFI hapert, WordPress heeft kuren, Internet is traag, IPad is sloom….een eerdere kladversie per ongeluk gewist…

Het was fijn om de orakelvrouw te weerzien, sinds de laatste keer dat we elkaar zagen is er ook veel veranderd in haar leven: op Bali verliefd-verloofd-getrouwd, nu wonend in een schattig huisje met veel groen, en een peutertje in haar armen, een mooi gezicht!

Mijn vraag was nu: wat kan ik nu doen om de banded met de voorouders en spirits nog meer te versterken?

Wat de orakelvrouw me vertelde, probeer ik nu samen te vatten in een lop end verhaal:
De grond waarom je nu staat is uitgeput, op sterven na dood (hierbij moet ik denken aan de aarde van de rijstvelden, waarvan de toplaag om de zoveel tijd afgegraven moet worden en verwerkt wordt tot klei voor de bakstenen). Veel kennis over de voorouders is moeizaam te achterhalen.
In de tweede laag is een verzwakte wortel, een energie dat lange tijd geblokkeerd was.
In de diepste laag is een grote kracht, verbonden aan de Godin die door een Wachter wordt bewaakt.
Je wordt aangetrokken door die kracht maar je houdt jezelf tegen. Geef je over aan die aantrekkingskracht, confronteer de Wachter om contact te krijgen met de Godin.
Het kan zijn dat wat je nu aan spiritueel contact voelt in Bali, gaat missen in Nederland, maar je kan hier en nu een goed fundament leggen .

Welke stappen kan ik nu ondernemen, in de laatste dagen dat ik op Bali ben?

Ga naar de Watertempel Pura Tirtagangga en naar de koningsgraven bij Gunung Kawi.

Bij de Watertempel deed ik de rituele wassing om te zuiveren, bij de koningsgraven ervaarde ik het vele trappenlopen als een bedevaart.

Ik sloot de dag af met een speurtocht naar een authentiek masker, zo vond ik de Oude Wijze.

Er is een link tussen de Danu, Vrouwe van het Meer bij Pura Batur en Gangga, de Godin bij de Watertempel. Verder is er een link tussen het koningshuis van Balingkang en de Koningsgraven bij Gunung Kawi.

Reisblog: Munduk, dromen over reizen


Droom 1: Ik maakte een bedevaart, waarbij ik bergopwaarts moest lopen langs 100 tempels en altaren. Onderweg kreeg ik een aantal keren last van ramp in mijn kuiten, waardoor ik wakker werd. Dan viel ik weer in slaap tot de volgende aantal van ramp. Pas aan de top zou me de context van de opdracht duidelijk gemaakt worden.

Droom 2: Ik liep door een lange straat, op zoek naar de plek waar ik zijn moest. Na Lange tijd lopen kwam mijn orientatiepunt in zicht, het was bij het Amstelstation.

Ik werd wakker met spierpijn in mijn kuiten.

Reisblog: Munduk, op zoek naar de voorouderlijn


De aanleiding van deze reis was het koffiedik orakel van ruim een jaar gelezen, waaruit bleek dat de overledenen, mijn voorouderveld aandacht vroeg om de overgedragen vooroudertrauma’s te helen.

Thema’s: migratietraumas (ontworteld, vreemdelingendienst in een vreemd land, xenofobie , spagaat tussen de culturen.

Vandaag had ik een consult met een plaatselijke paragnost, ik stelde de vraag ‘hoe nu verder, hoe kan ik nog meer contact maken met de chinees-indische voorouders?

Na een korte meditative gaf hij wat informatie door. De China-Java connectie was me al bekend: mislukte invasie van Kubilai Khan in de nadagen van het Singhasari-rijk, de ontdekkingsreizen van Zheng He. Wat nieuw was: de China-Bali connectie,  bijvoorbeeld Pura Batur (Tuluk Biyu, gewijd aan de Godin van het meer, die verbonden is aan het Koningshuis Balingkang), het dorp Pingan met de Tempel van Koning Balingkang die een Chinese notabele huwde, deze Tempel heeft overduidelijk Chinese invloeden zoals het beeld van Guanyin; tenslotte het dorp Songan dat tijdens de Song-dynastie gesticht zou zijn.

Kennelijk heb ik niet alleen op Java, maar ook op Bali de chinees-indische connectie op te zoeken!

Morgen ga ik op expeditie met de orakel man als gids, het idee is om de heilige plekken te bezoeken, gebeden en offers aan te bieden met het verzoek om meer verbinding te krijgen met mijn voorouderlijn.

Reisblog: Munduk, ontmoetingen


Vandaag was de enige kans om mijn jongste dochter te ontmoeten. Zij is ook op reis door Nusantara, maar met een ander reisschema:  Kuta, Uluwattu, Canggu, Ubud, Nusa Lembongan, Gili Trawangan, Gili Meno, Gili Air, Lombok, Canggu. Gelukkig had ze de ruimte om het schema aan te passen, na Ubud en voor Nusa Lembongan toch nog een paar dagen Munduk! Het bleek dat haar logement een kwartier lopen afstand was van mijn plek, dus konden we wat afspreken.

Eerst kwam ze naar mij toe, zodat ik haar het mooie uitzicht van mijn plek kon laten zien, daarna ging ik mee met haar naar haar plek, zodat wij samen met haar reisgenote in een eethuis vlakbij konden dineren. Gezellig bijgepraat over onze avonturen, tot nog toe bevalt haar het backpacken goed. Ze wisselt veel meer van plek dan ik, ze is écht op trektocht!

Nu ziet ze in Bali heel veel grote en kleine tempels, huisaltaren, godenbeelden…dit alles geeft veel meer context aan wat ze bij mij heeft kunnen meemaken: huisaltaren maken, kleine rituelen. Ik ben blij dat ze dit heeft kunnen oppikken in het dagelijkse ritme als een vanzelfsprekendheid. 

Het zal straks wennen zijn als zij aan de andere kant van de wereld mijn tegenvoeter is geworden, gelukkig maakt internet het contact houden makkelijker. Ik voel me ook wel een trotse vader als ik zie dat zij haar avontuur aangaat.

Ik ben blij dat we elkaar toch nog hebben kunnen ontmoeten voordat ze voor langere tijd fysiek ver van mij vandaan is!