Beltane 2016


Dit jaar kwam  de neopaganistische variant van het beltane-thema duidelijk op mijn pad: het vieren van het begin van de zomer, de vereniging van mannelijke en vrouwelijke energie.

Het begon met het oefenen van een  neo-tantra inwijding, waarbij dit thema aan bod kwam.
heruka-yab-yum-mandala-lanjee-chee

Persoonlijk beschouw ik dit soort oefeningen als een sacraal ritueel, waarbij de nodige zorgvuldigheid en integriteit verwacht wordt van alle deelnemers.
Ik zie onder ogen mijn eigen onzekerheden, blokkades, projecties.

Een paar dagen later deed ik mee aan een beltane-ritueel..

maypole
Het begon vrij standaard: het trekken van de cirkel, aanroepen van de kwartieren en bijbehorende helpers en beschermers, oprichten van de meiboom…
Een nieuwe toevoeging was het ritueel waarin de God en de Godin elkaar tegenkwamen: de saters renden achter de nymphen aan, daarna konden ze samen over het vuur springen.
Het was voor mij een bijzondere ervaring om dit thema uit te spelen, het wakkerde mijn levensvuur aan, om als sater te gaan jagen op een willige nymph.

Ook dit ritueel neem ik serieus, het is niet zomaar een spel. Ook hierbij kom ik vergelijkbare onzekerheden en blokkades tegen als in de neo-tantra.
Aan het einde van deze bijeenkomst vond ik het wel passen om wat mede te offeren aan Oude Eenoog en Genius Loci.

Terugkijkend, ervaar ik deze rituelen niet alleen maar als een feestje, maar ook hard werk op de momenten dat ik mezelf als kanaal aanbied aan de spirit van deze periode.

Ik ben dankbaar voor mijn oefenpartners van deze momenten:
Wat van jou is geef ik terug aan jou, wat van mij is neem ik weer mee voor mezelf.
Wat van harte gegeven is en ontvangen, is in vrije wil zonder enige verplichting gedaan.
Merry Meet, merry part, and merry meet again!

 

Advertenties

the Wild Hunt


wild-hunt-e1385525235241

Spring has arrived with a storm…
It feels like the Wild Hunt rides again!
When I called upon Wolf, Old One-eye rode along and pulled me in to join the Hunt.
So we hunted the Unseelie, we harried them from dusk till dawn.

here is an old tale goes, that Herne the Hunter
(Sometimes a keeper here in Windsor forest)
Doth all the winter-time, at still midnight,
Walk round about an oak, with great ragg’d horns,
And there he blasts the tree, and takes the cattle,
And makes milch-kine yield blood, and shakes a chain
In a most hideous and dreadful manner.
You have heard of such a spirit, and well you know
The superstitious idle-headed eld
Receiv’d and did deliver to our age
This tale of Herne the Hunter for a truth.
(Shakespeare, The Merry Wives of Windsor, 4.4.28-38)

source: Russell Brand and the Wild Hunt. | Cymraes’s Corner

My framework of belief


Q:

I look forward to hearing more about the chinese-javanese archetypes/ deities/ heroes and practices as you find out about them. finding frameworks seems crucial to making sense of our world(s)

A:

The pre-muslim Javanes deities came from India, even nowadays the stories of Mahabharat and Ramayan are still enacted in theaters (shadowplay, puppets and actors).
Mysticism is an important part of ‘being Javanese’ (kejawen).
Several puppets crossed my path and entered my house, giving me a focus to reconnect to my unnamed javanese female ancestors.
Gatotkaca, son of Bhima, was the paragon of the young republic of Indonesia!
The pre-communist Chinese deities are still honoured by southern chinese in diaspora.
I grew up with the stories of the Three Kingdoms, Loyal GuanYu and Compassionate GuanYin are my most favored deities of this tradition.

I consider the statues of the deities acting as a focus, a channel, a gate, a connection-point between the ordinary reality and the otherworld.
Any visible manifestation of the Unseen in our world is a Mask, a Persona, a translation of the Unmentionable into frameworks we can understand.

Nieuwe maan, augustus 2014


Naar aanleiding van vragen van vrienden en kennissen over mijn invulling van zingeving door middel van spiritualiteit, vertelde ik iets over mijn speurtocht via allerlei vormen van esoterie: hekserij, sjamanisme, maar ik zei er ook bij: eigenlijk moet je het een keer meemaken!
Meteen vroegen ze of ik een trancereis voor hen wilde regelen…
Toegevend aan deze stroom van gebeurtenissen passend bij mijn voorbereidingen voor de Godinnenprocessie, maakte ik meteen een afspraak met nieuwe maan.

In de voorbereidingen voor nieuwe maan, surfde ik op internet naar een passend thema.
Ik kwam een interessante tekst tegen, die me inspireerde:
per corem leonis in signo virginis in sororitatem steallarum te salvamus
“Through the heart of the lion in the sign of the woman we welcome you in the sisterhood of the stars”
Voortbordurend op het thema van de Godinnenprocessie, formuleerde ik de intentie:
“We verwelkomen de wederkomst van de Vrouwe, en reizen haar tegemoet in de medtiatie/trancereis”.

Het liep iets anders:
Toen de gasten bij elkaar kwamen, inventariseerde ik eerst hun vraag/intentie; het kwam er op neer dat ze graag naar de bovenwereld wilden reizen voor nieuwe inspiratie.
Om deze reis zo veilig mogelijk te houden, heb ik extra aandacht gewijd aan het trekken van een cirkel en het aanroepen van goede helpers/beschermers.
Verder hield ik het vrij eenvoudig: Onder begeleiding van de trommel, een geleide meditatie ingezet met veel ruimte voor eigen invulling en beeldvorming:
‘Ga omhoog, per ladder of boom of vogel, voorbij het wolkendek, via het sterrenpad van de melkweg naar de plek waar je wilt zijn, kijk daar goed om je heen: kom je daar iets/iemand tegen die je iets te vertellen hebt?’
Ik voelde me net een reisleider die een heel gezelschap naar een pretpark brengt om ze vervolgens hun eigen gang te laten gaan totdat het tijd werd om naar huis te gaan.
Aan het einde van de periode heb ik ze weer via de omgekeerde weg terug laten komen, onder begeleiding van de trommel.

Diverse ervaringen:
Een ontmoeting met een overleden grootmoeder, die kwam vertellen dat je goed bezig bent.
Een reis door de natuur, onder begeleiding van een witte vogel.
Een tocht naar Italie, waarbij Zeus Pitar aanwezig was.
Gedragen worden door onzichtbare handen.

Evaluatie:
Het verloop van deze reis verliep spontaan, als ‘reisleider’ gaf ik een algemene route aan, waardoor de deelnemers veel zelf konden invullen.
Mijn oorspronkelijke intentie om de Vrouwe te verwelkomen had ik losgelaten.
Iedereen had op eigen manier bijzondere beelden waargenomen, die ik elk ook zou kunnen duiden als boodschappen die ook voor mij van belang zijn:
de bemoedigende woorden van grootmoeder, de begeleiding van de witte vogel, de bescherming van Zeus Pitar, het gedragen worden door vele helpers.

Terugkijkend voel ik weer dankbaarheid voor de inspiratie die ik heb ontvangen!
Nu voel ik de bereidheid om dit soort dingen meer te doen als ik hiertoe word geroepen!

 

 

meditatie: het uitnodigen van de godin in mijn leven, sessie 2


Voorbereiding: wat kraanvogel-oefeningen gedaan en getrommeld om de energie op te wekken.

Ter ondersteuning het lied ‘Elohai neshama’ opgezet en meegezongen, en mijn twee waaiers als vleugels in mijn handen gezet.
Het voelde aan alsof ik steun vroeg en kreeg van de Engel.

Nu kon ik rustig kijken naar de donkere stukken van vorige keer, mijn angsten en nachtmerries, afschaduwing van ‘the menacing dead’, de onverwachts te vroeg gestorvenen waarvoor niet gerouwd kon worden: Mijn grootvader van moeders kant, mijn grootvader van vaders kant, maar ook mijn vader.

Nu was het wat makkelijker om me te openen voor de ondersteuning van Licht en Liefde in mijn leven…

“Elohai neshama shenatata bi t’horah hi. Ata b’ratah, ata y’tzartah, ata n’fachtah bi’
“My God, the soul You have given me is pure. You created it, You formed it, and You breathed it into me.’

meditatie: het uitnodigen van de godin in mijn leven, sessie 1


goddess altar

(vlak voordat ik de sessie zou beginnen, werd ik gebeld door een goede tantra-vriendin om een afspraak te maken, hoe treffend!)

De kaarsen aangestoken bij mijn hoofd-altaar, de Godin Avalokitesvara centraal gezet.
Trommel, ratel en waaier gebruikt om energie op te roepen.
Voeten goed geaard, stevig door-ademen, beweging  vanuit het bekken, de impuls gaat vanuit de staart via de rug golvend helemaal tot aan de kruin.
Heftige energie gaat door mij heen, ik word meteen geconfronteerd met de emoties die mij vaak blokkeren,  oud zeer.

Tien minuten zijn zo om, maar voor nu is het wel genoeg, dit proces heeft tijd en herhaling nodig…