Droom na Trancereis, op weg naar Temujin 


Ik ben samen met mijn geliefde op een of ander new-age week-end happening (hier was ik eerder aanwezig tijdens een andere droom).
Ik had gewonnen bij een wedstrijd, maar bij de uitreiking liep een ander programma uit en kreeg ik pas veel later mijn prijs.
Uiteindelijk kreeg ik een gouden langzwaard.
Daarna had ik nog een andere prijs gewonnen, bij de uitreiking zou ik uitgeroepen worden tot Held.

zie ook: Trancereis, op weg naar Temujin | Dreamquest

Droom: trancedans


Ik deed op mijn werk mee met een teambuilding-workshop, die bedoeld was om ons effectiever te laten functioneren op het werk:

We zongen en dansten, er werd muziek gemaakt met trommel en ratel, sommigen maakten tribale staven…
Ik leerde een specifieke trancedans, die krachtig aanvoelde.
Tijdens de dans voelde ik bij mezelf een lichte trance opkomen, maar ik voelde ook dat het belangrijk was om voorzichtig te zijn, wie weet wat zich kon aandienen?

De dans werd widdershins gedaan, en op een gegeven moment verliet ik de kring om door een deur te lopen.
Maar toen ik weer door de deur terug wilde gaan, was deze gesloten, en kwam er een kwaadaardige entiteit doorheen die mij aanviel…

Ik was weer terug in mijn slaapkamer, de entiteit was mij achterna gegaan.
Met behulp van de trancedans, die ik had geleerd, joeg ik de entiteit weg.

Drie Dromen


I
Ik was aanwezig op een new age bijeenkomst, waar ik was uitgenodigd om een taijiquan-demonstratie te geven.
Maar op het afgesproken tijdstip bleek, dat ze in de grote zaal nog bezig waren met een feest dat helemaal uitliep.
Toen ik de organisator er op aansprak, merkte ik dat hij helemaal onder de drugs zat.
Verder had hij een ontsteking in zijn linker onderkaak, daar was een mechanisch implantaat stukgegaan, hij moest meteen naar de chirurg.
Met een hele groep brachten we hem weg in een VW bestelbus.

II
Ik ging op reis door Indonesia, samen met een Balinese collega en een Hollandse kennis kwamen we aan bij de Molukken.
Daar werden we uitgenodigd bij een welkomsmaaltijd, die deels op het land en deels onderwater zou plaatsvinden.
Samen met de Hollandse kennis snorkelde ik naar de onderwatergrot, daar kookten ze rendang met vulkaanwater.
De kok vertelde dat dit een stunt was voor toeristen, maar het resultaat was dat de rendang te droog werd.

III
Ik deed mee aan een medtiatie & healing-workshop:
Het begon met een ganzenbord-achtig bordspel met kenmerken van het transformatiespel, op elk vakje was een meditatieve vraag.
Vervolgens oefenden we met een pendel, die boven een roulette hing, waarvan elke vakje een duiding had. Daarna liepen we met de pendel door de ruimte.
We deden wat healing-oefeningen, waarbij een specifieke handgebaar werd aangegeven:
Rechterpalm omhoog, tegen de  klok in draaien zodat de palm omlaag wijst, de hand ballen alsof je een nat washand uitknijpt.
We sloten af met een deelronde, deels in zang, deels in korte zinnen.
Bij mij kwam diep van binnenuit het oude verdriet om de val van Atlantis.

Droom: de zwervers van het verloren paradijs


Deze droom ontving ik na een Seidhr…
Ik werkte bij een overheidsinstantie, en gaf geheime informatie door aan asielzoekers, zodat ze sneller aan een verblijfsvergunning konden komen.
Ze hadden een bijzonder verhaal over de oorzaak van hun ballingschap:
In vroeger tijden woonden ze in Shangri-La, in een afgezonderde streek.
Deze stam leefde rondom een meer in een dal, omringd door hoge bergen.
In de hoge rots die uitkeek over het meer,  was een groot hoofd van een beschermgeest uitgehouwen.
Hij had een woest uiterlijk met uitpuilend ogen, in de stijl van de balinese Barong.
Op de plek van zijn derde ook had hij een groot juweel, waarvan de stralen ervoor zorgden dat het leefklimaat van de omgeving goed was.
De stam leefde generaties lang in een paradijselijke omgeving totdat de Engelsen kwamen.
De kolonisten wilden het juweel roven, maar toen ze probeerden om deze uit het beeld te houwen, spatte het juweel in stukken uiteen…
De brokstukken vielen in het meer, en door de sterke straling stierven alle vissen en verdorde het gewas rondom het meer.
De stam kon niet meer blijven in hun geboortegrond, en gingen zwerven als zigeuners.
Maar omdat ze generaties lang in een paradijselijk oord hadden geleefd, hadden ze weinig vaardigheden in het omgaan met de harde wereld, de meesten van hen werden bedelaars.
Hun huidige clanleider droomde nog altijd van het herstel van hun thuisland, hij hoopte dit te bewerkstelligen door alle brokstukken van het juweel te verzamelen, zodat het beeld van de beschermgeest hersteld kon worden.
Terwijl hij op de berg aan het dromen was, werd hij beslopen door een tijger, maar gelukkig werd hij gered door een olifant die de tijger besprong.
Olifant en tijger stortten samen in de afgrond, maar het clanhoofd was gered.

Droom: Ontmoeting met de Loa


Ik sliep in met het lied van Oshun

Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Oshun wash my eyes
Oshun my heart
Oshun flower of the waters
wash my heart.

Droom:
Ik ging naar de bijeenkomst van de Zigeuner-sjamaan…
Er waren vrouwen die niet wisten wat ze deden, ze maakten een rommeltje van hun gebedskettingen en armbanden…
De sjamaan riep me naar de tafel, en doopte mij door met zijn hand wat bloed op mijn kruin te plaatsen…
Ik kwam in trance, ging op een stoel zitten met mijn wolvenstaf in mijn handen, het was alsof Baron Samedi van kruin naar tenen dwars door me heen ging.
De sjamaan ging op handen en knieen tegenover mij buigen om de spirit te eren, hij plaatste mijn rechtervoet op de grond om extra te aarden, mijn linkervoet deed ik zelf…

Bij de nabespreking in de groep zei de sjamaan: ‘je moet je eraan overgeven, niet in je hoofd schieten’
Hij lier zien hoe hij tot spirit bad, en dronk water uit een grote schenklepel.
Daarna manifesteerde een jongeman door hem heen, deze had blauwe ogen en een enorme glimlach, het voelde aan als de onbetrouwbare manifestatie van Eshu Legbara, en deed me denken aan D.

DROOM: mijn lievelingsneef uit Solo


Ik droomde van mijn lievelingsneef uit Solo:

Op mijn werk zag ik een dossier van een client, waarvan ik het gevoel kreeg dat het niet klopte.
De naam (Simon?) en geboortedatum klopten niet, en bij een check kwam ik er achter dat het mijn neef was.

Uit de rapportage bleek, dat de hulpverlening vergeefs probeerde om met hem in contact te komen.
Tenslotte vonden ze hem levenloos aan in zijn huis.

Toen ik dit vertelde op mijn werk, was ik heel verdrietig.
Mijn leidinggevende plaatste haar handen op mijn hart en vroeg:
Wat wil je er nu nog mee doen?

Ik zei dat ik nog naar hem toe wilde, en contact wilde maken met de familie in Indonesia.

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


atlantis“I want to find my soulmate, but can I? Every time I move up (a struggle), I fall into the waves again. I don’t even know if someone lives in the monastery on top”  (Felix)
The participants told their story and I made a drawing to each one while they were speaking. This drawing was then used to refine and shape the next version of the story. I had to listen very attentively, it was almost like athletic listening for me.” (Rini Brakkee)

Afgelopen weekeinde ging ik naar het eerste deel van een nieuwe cyclus:
Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops
met als thema (be)longing-‘Wat is jouw plek, waar sta jij in het leven?’
De locatie was passend, PLLEK

We kregen een aantal leuke oefeningen:

Schrijf je intentie op
Waartoe word ik nu geroepen?

Visualiseer jezelf in een situatie die uitbeeldt wat je graag zou willen.
Ik zag mezelf als gids van een reisgezelschap bestaande uit gelijkgestemden, die bezig wilden zijn met het uitwisselen van kennis en vaardigheden.

Automatisch schrijven: schrijf binnen tien minuten ononderbroken zonder nadenken wat je te binnenvalt bij het thema: tocht door de woestijn naar de oase.
Bij de bazaar in de oase..geweldig warm droog!
Ontmoetingen met bijzondere mensen, muziek dat de bergen in beweging brengt (Gurdjieff?)
Zingen vibreren, oase, gelijkgestemden…thuiskomen!
Samen zoken naar het verre ideaal.
Op weg naar Bukhara langs de zijderoute naar het Sarmoung klooster.
Zal ik daar de leraar en community vinden die ik zoek, is het de zoveelste illusie, de fata morgana die me verleidde tot een drama van bedrog en misbruik?
Ik zou er graag in geloven, dat ik daar een gezel vindt die bij me past, iemand met wie ik helemaal mezelf kan zijn, een reisgezel door tijd en ruimte, soulmate uit eerdere levens.
Ben jij daar wel?
Terugkeer naar Atlantis…ook al zo’n vizioen/ideaal.
Zoeken naar wat verloren ging, wat misschien nooit heeft bestaan behalve in mijn dromen.
Nachtmerries ook…het grote water dat over ons heen spoelde aan het einde…de monsters uit de diepzee die alles verzwolgen…
Wat is daar te vinden in de benedenwereld?
Schimmen van overledenen, verloren idealen, angst, woede, verdriet.
Is daar de Graal te vinden?
Moet ik weer afdalen in de onderwereld, me opnieuw uiteen laten scheuren, ophangen?
Donker, donker, donker…
Waar is het licht?
Is er een redder, messias, maitreya?
Geen antwoord, ze zwijgen…
Ik zal zelf mijn weg hieruit moeten vinden.
Maar waartoe roepen ze mij?
Wat wil Oude Eenoog?
Wat wil Papa Legba?
Wat moet ik met al die oude poppen?
House of spirits..
Als grootste aanwezigheid Maman Brigitte
W
at wil ze nu nog van mij?
Wil ik zelf wel me overgeven aan die roep, me verliezen zoals mijn vader zich offerde?
Ik wil ook nog ruimte overhouden voor mijn eigen leven, mijn eigen geluk, niet continu bezig zijn met het offeren van hartebloed…