Taiwan dag 10


Vandaag een vrij programma.
Alsnog vanzelf vroeg op, als eerste in de eetzaal.

Moment van bezinning, ik realiseer me het volgende:
Mijn directe voorouders kwamen in de negentiende eeuw van Fujian-provincie (Zuid-China) naar Java. Uit dezelfde provincie werd al eerder Taiwan gekoloniseerd door Han-Chinezen uit Fujian.
In de Grote Tempel van de Landgod hoorde ik mensen Taiwanees spreken, in feite is dit het Fujian-dialect, een enkel woord herkende ik uit wat ik opving tijdens mijn jeugd in Java.
De sfeer en de symboliek, de rituelen en de beelden van deze tempel deden me denken aan de tempel die op het schoolplein van mijn jeugd stond.
Dat verklaart volgens mij waarom ik meer affiniteit voel met het volks-taoisme dat veel Sjamanistische aspecten heeft!

Vandaag wilde ik weer graag een aantal tempels bezoeken, volgens Lonely Planet kan ik een grote rondgang langs vele tempels doen:
Grand Mazu, Guanyu, Altar of Heaven, City God, Dongyue, Linshui, Koxinga, Fahua, Wufei, Confucius.
Ik denk niet dat ik ze allemaal doe, maar bovenaan mijn lijst staan Mazu, Guanyu, Dongyue.

Mazu: omdat zij hier de meest populaire manifestatie is van de Grote Godin.
Koningin van de Zee, vereerd door de zeevarende Fujian-Chinezen.
Guanyu: omdat hij de grote held is van de verhalen uit mijn jeugd, toonbeeld van moed en trouw.
Dongyue: omdat hier mediums actief contact leggen met de spirit-helpers.

Wordt vervolgd hieronder….
Onze lokale gids vond het wel leuk om met mij te gaan wandelen en wat dieper in te gaan op de esoterische details.

We begonnen met de tempel van Confucius:

Het geschrift is hier overduidelijk de belangrijkste drager van de boodschap, in tegenstelling tot de eerder bezochte tempels van Boeddhisme en Taoisme die een overdaad aan beelden tonen. Eigenlijk vind ik een Confucianistische tempel heel erg saai, het is meer een leer huis dan een heiligdom.

Een interessante opstelling zag ik bij de verzameling van staven, die gebruikt worden bij de Confucianistische dansen ter inwijding van nieuwe studenten. Volgens mij zijn dit de laatste resten van het oude sjamanisme, voorzover die nog bewaard zijn in het Confucianisme.

Na de tempel van Confucius kwamen we langs de tempel van de Vijf Concubines van de laatste Ming-pretendent, zij kozen na zijn overlijden ervoor om hem te volgen.

De Grote tempel van Mazu mocht ik natuurlijk niet overslaan, hier nam ik de tijd voor mijn gebeden en offers. Mijn grootste wens is om contact te krijgen met de Chinese dragers van mijn familienaam.

Om een of andere reden voelde ik schroom om de Grote Godin te fotograferen, maar ik kreeg wel de gelegenheid om een amulet mee te nemen….

Even later slaat de synchroniciteit toe;
we hadden net een gesprek over de bengelachtige God NeZha, toen we zijn tempel zagen!
En bij het verlaten van deze steeg zag ik een uithangbord van een waarzegger die dezelfde familienaam heeft als mijzelf, maar volgens mijn gids is dit in Taiwan een veelvoorkomende familienaam, bovendien is dit volgens hem geen medium maar een toekomstvoorspeller op het gebied van wereldse zaken zoals relaties en buisiness, dus zou het weinig nut hebben om hierbinnen te gaaan..

Even een lokale versnapering genomen in een klein eethuis, waar maximaal acht mensen in zouden passen.
De tijd genomen om wat uitvoeriger bij te praten met onze lokale gids.
Ik ben dankbaar voor de gelegenheden die ik deze reis kreeg, om mijn wensen te vervullen: het bezoeken van Mazu en Guanyu, en het vinden van de handpoppen!

Daarna langs de tempel van Koxinga, die laat zien hoe de Nederlanders zich aan hem overgaven.

Helemaal op het einde de tempel van Guanyu bezocht, maar ook hier voelde ik de schroom om foto’s te maken.
Wel de tijd genomen voor offers en gebeden, zoals voorgenomen.

Hierna werd het wel tijd om terug te keren naar het hotel, ruimte voor rust en bezinning!

workshop Intimiteit & Overgave 2


Vandaag ging ik  opnieuw  een workshop Intimiteit & Overgave van Mona, deze keer  in Baambrugge.

Toen ik de mail las over een mogeliijke verandering van lokatie, was mijn eerste reactie weerstand tegen veranderingen: ‘Baambrugge in plaats van Amsterdam? Extra gedoe met OV.’
Daarbovenop onzekerheid: ‘zijn er wel genoeg mensen? de vorige keer was het krapjes’
Ik heb er een paar nachtjes over geslapen, en voelde dat mijn commitment om er naar toe te gaan nog steeds aanwezig was, zelfs sterker is geworden.
Zo’n gevoel van binnenuit: ‘dit moet ik doen, punt uit’

Die worsteling met mijn onzekerheden waren zeker een rode draad voorafgaand aan de training: pas op het allerlaatste moment werd Baambrugge bevestigd, en ontstond er druk mail/sms verkeer over de mogelijkheden van een lift…. op het allerallerlaatste moment kreeg ik een aanbod van iemand die me en route wilde ophalen, pff…dat was op het nippertje, daar was ik wel dankbaar voor dat het lukte.
Aangekomen op de nieuwe lokatie: mooi weder, een mooi verbouwde oude stal, een gebouw met ziel, toch heel wat anders dan die andere lokatie die meer de steriele sfeer heeft van een sportschool.
Onverwachts kwam ik iemand tegen waarmee ik onlangs nog een leuke dans-ontmoeting had bij contact-improvisatie, dat was zeker een lichtpunt!
Een paar oefeningen hebben diepe indruk op me gemaakt:
Dansen vanuit respectievelijk mannelijke energie en vrouwelijke energie, beide aspecten in me toelaten en in de dans uiten.
Contact maken met Tijger, die energie door mijn lijf laten gaan, op handen en voeten mijn werkpartner benaderen, vervolgens laten gebeuren wat er loskomt: sla ik mijn klauwen er in? ga ik kopjes geven?
Tevoren vroeg ik me wel af of ik dit echt aan kon gaan: vertrouw ik de cirkel en de begeleiding voldoende om Tijger in me toe te laten?
De laatste keer dat ik Wolf toeliet, was heftig, hij was bloeddorstig en zou zomaar de begeleider naar de strot kunnen vliegen.
Het hielp wel om mijn zorg uit te spreken, en de geruststelling van Mona dat ze de boel zou bewaken. Verder voelde de energie van het veld veilig genoeg om dit aan te gaan.
Uiteindelijk was Tijger deze keer vrij rustig, poezelig, hij gaf wat plagerige liefdesbeetjes, en liep spinnend kopjes te geven.  Shapechanging hoeft lang niet altijd dramatisch te verlopen!
Met mijn danspartner de gezamenlijke adem-oefening gedaan, er ontstond een verdieping van het contact dat verder ging dan de dans, Om padme mani hum!
In drietallen elkaar vierhanden-massage geven:
Ik had geluk dat ik met mijn danspartner en haar vriend een drietal kon vormen; omdat zij al wat meer tantra-ervaringen hebben, kon het samenspel op een hoger niveau komen!
De massage was een goede afsluiten van de dag, dit had ik net nodig!

Workshop Tantra: overgave en intimiteit


Bij de laatste Rishi-party in de Vondelkerk (The Hero’ Journey) zag ik Mona dansen, we hadden een kort gesprek waarna ik een folder van haar meenam met het voornemen om een keer bij haar een training te volgen.

Nu kwam het er eindelijk van:
Op haar Facebook stond: ‘Wakker worden in gebieden die je nog niet kent, waar jij je terug houdt.. met andere woorden: groei’.
Zodra ik een gaatje in mijn agenda zag, heb ik mij meteen opgegeven.

De eerste oefening was meteen een leuke uitdaging. me geblinddoekt laten meevoeren naar de oefenruimte, dat daagde me uit om aan de slag te gaan met het thema ‘vertrouwen’:
in hoeverre durf ik de ander te vertrouwen, kan ik me overgeven aan die leiding?
hoe zit het met vertrouwen in mijzelf, mijn eigen vaardigheden om geblinddoekt toch mijn balans te behouden en alert te reageren op obstakels?
Deze oefening ging naadloos over in de volgende, nog steeds geblindoekt, de aangeboden sensaties op me af laten komen en toelaten: geuren, geluiden, smaak, aanraking.

Na de pauze kwamen weer andere oefeningen, waarvan een paar voor mij bijzondere ervaringen gaven:
Een ademhalings-oefening, die me deed denken aan verwante kraanvogel-qigong, kreeg een extra dimensie toen ik die samen met Mona deed, er ontstond een subtiel samenspel dat aanvoelde als de dans van de kraanvogel.

Een andere bijzondere oefening:
Op de vier windrichtingen zaten observators, in het midden stond degene die de oefening uitvoerde: Met volle aandacht, in alle rust oogcontact houden met de observators, en stapsgewijs ervaren hoever je wil/kan gaan in het afleggen van lagen.
Ikzelf ervoer tijdens het  uitvoeren dit voor mij als een ritueel van initiatie, waarin ik mijn specifieke intentie kon manifesteren totdat ik ‘skyclad’ ging.
Als observator ging ik vrij snel in mijn kwaliteit als Wachter de energie bewaken, dat werd als ondersteunend ervaren.

Terugkijkend op deze dag, ben ik blij dat ik deze keer mijn hart heb gevolgd, ik heb nieuwe inspiratie opgedaan!

 

11-11-11 @ Club Lite


Ik was door vrienden gevraagd om naar Club Lite te gaan, ze zouden ‘iets speciaals gaan doen’. Nu vormen ze sinds Samhain al een koppel, dus vermoedde ik al iets in de richting van handfasting.
11-11-11 zou bij Club Lite op een speciale manier gevierd worden, de advertentie vermeldde:
“Een magische nacht vol symboliek, mystiek en transformatieve krachten. We staan op de drempel van een nieuw tijdperk, vasthouden aan het oude is zinloos. “

Nu geloof ik niet zo in numerologie en ‘bijzondere jaartallen’,  maar ik geloof wel in het samenkomen van mensen met gerichte intentie.

We begonnen met dansmeditatie ‘Sacred Choreography’ dat voor mij aanvoelde als Qigong-dance, inspirerend!

Tussendoor kwam het koppel binnen, wat voor mij de gelegenheid was om hun een kado te geven voor hun handfasting. Twee bokalen, die al geruime tijd op mijn altaar waren opgeladen met de intentie van hartsverbinding.

De dansmeditatie ging geruime tijd door, de sfeer kwam er goed in!
Na dit gebeuren ging de DJ over op andere muziek, de danszaal raakte vol, dus ging ik even bijkomen aan de zijlijn: kletsen met vrienden, kennissen en volkomen onbekenden die ik op dat moment tegenkwam; leuke ontmoetingen gehad!

Om 11.11 PM deed ik mee aan het ritueel “door de Starglyph Portal lopen”:
Voor mij begon het met een solitaire tocht door de Donkere Tunnel, de Geestenweg.
Aan het einde van die Tunnel stonden de Wachters: “Wat is jouw intentie?”
Toen ik die helder had uitgesproken, mocht ik door de Poort, die ik ervaarde als een geboortekanaal naar de volgende fase.
Bij aankomst werd me Licht aangereikt, die verwelkomde ik met mijn hele wezen.

Na het ritueel was het voor mij tijd om langzaamaan weer af te bouwen en naar huis te gaan, vol met inspiratie

 

 

Biodanza @ Cat: verleden, heden, toekomst


Thema: Leer van het verleden, leef in het heden, droom van de toekomst.

Dansend vanuit eigen ritme, de ander ontmoeten, samen dansen, weer loslaten, verder in het eigen ritme tot een nieuwe ontmoeting ontstaat.

Bijzonder subtiele samenspel, de eutonie van de vinger: Lichtjes aanrakend van wijsvinger op wijsvinger, afstemmend op elkaar, touching hands voor gevorderden!

Droombeelden: op mezelf dansend, kom ik door diverse poorten tussen de werelden, gaat de ladder omhoog of omlaag?
ontmoetingen met de Fae.
De poorten openend, open ik ook mijn hart voor nieuwe ontmoetingen. Zo te openen voelt kwetsbaar aan, oud zeer komt dan los.
De stem van de Fae roept me, mijn hart antwoordt.
Aan de rand van mijn blikveld zie ik een vlinder-Fae proeven van een bloem. 
Dan kom ik de Fae tegen in de dans, nog voordat we elkaar aanraken hebben we elkaar al gevoeld, we omhelzen elkaar als oude vrienden.

 Aan het einde van de ontmoetingen komen we weer bij elkaar in de kring, met een snelle rondedans bouwen we een energie-vortex op, en als we dan loslaten is het alsof een energiefontijn omhoogstuwt om dan als verfrissende dauw weer omlaag te komen.

Na zo'n 'reis' weer terug in mijn eigen energie, nagenieten van de ervaringen en ontmoetingen.
Weer thuis bij mezelf in mijn ruimte, mijn huis, blijven de effecten van de ontmoeting nog naklinken.
Nieuwe inspiratie, nieuwe kansen dienen zich aan voor mijn eigen ontwikkelingspad:
In het kruisen van Paden kunnen we elkaar inspireren! 

 

Biodanza @ Cat: Ruimte innemen


Pril begin februari 2011, Imbolc, Chinees Nieuwjaar van het Konijn: Allerlei magische momenten vallen samen.

Deze avond deed ik mee aan een proefles Biodanza bij Cat in het Zonnehuis.

Een oude vriendin had me getipt dat dit bij mij om de hoek gaande was, en Cat had me uitgenodigd voor een les.
Aan de telefoon hadden we al een prettig gesprek, haar website zag er goed uit, dus ik was benieuwd hoe ze in het echt zou zijn. 

Het was een klein maar intiem gezelschap, we begonnen met een korte voorstelronde in de cirkel, en het bewegen erna begon vanuit de kring. Ja, de cirkel trekken en gronden, maar dan op biodanza-manier met muziek.

Het thema van vanavond was "Ruimte innemen", dat deden we met verschillende soorten muziek, ritmes en oefeningen.
Voor mij wel het thema dat me al een tijdje bezig houdt in het dagelijkse leven: mijn ruimte innemen in relaties, werk, woonomgeving. Steeds weer een uitdaging, door mijn ruimte in te nemen word ik zichtbaar, daarvoor moet ik mezelf ook kwetsbaar durven opstellen.

Andere voorbijkomende thema's die voor mij bijzonder betekenisvol waren in de context van mijn ontwikkelingen:

  • contact met de aarde maken via mijn voeten, het ritme van de aarde door mijn lijf laten gaan. 
  • 'fleeting encounters' ('vloeiende ontmoetingen'), we komen elkaar tegen, maken verbinding en laten weer los, steeds weer nieuwe ontmoetingen en ook weer terug bij onszelf.
  • vanuit eigen ritme de ander ontmoeten, samen een ritme aangaan en daarna weer in eigen ritme.

De avond vloog om, door deze intense dans-ontmoetingen, ik vond het een bijzonder fijne ontmoeting om aan te gaan! 

Merry Meet, Merry Part and Merry Meet Again!

🙂