Het reisgeschenk, Vleermuis


Lez Dreamwalker vroeg mij om de Medicine Cards in mijn handen te houden: “Wanneer je zover bent dat je werkelijk voelt dat je bereid bent om helemaal in het hier en nu in je lichaam te zijn, trek je een kaart en plaatst die met je linkerhand op je hart”

Ik trok Vleermuis, voel verwondering: wat heeft Vleermuis mij te vertellen?

In de loop van de sessie met Lez wordt helemaal niet meer over Vleermuis gesproken tot op het einde, dan geeft hij aan dat ik de mogelijkheid om het boek te raadplegen, maar ik voel dat dit niet het goede moment is om intellectueel met Vleermuis bezig te gaan, het gaat er nu om dat ik ga voelen, het boek kan ik altijd nog later raadplegen thuis. en internet is er ook nog…

…later…

Beelden, herinneringen: Schemertijd op de veranda in Yogyakarta (Java), een vleermuis maakt pal voor mijn voeten een noodlanding, ze heeft een babyvleermuis aan haar buik hangen.

…weer later…

In halfslaap zie ik mezelf als vleermuis, met mijn radar zoek ik in het duister de weg.
Vleermuis, vis noch vogel, fladderend tussen hemel en water in schemertijd. ‘Betwixt and Between’…

Als ik weer terugkeer naar dagelijks waakbewustzijn, heb ik de indruk dat ik de speurtocht van Vleermuis in het duister wel kan plaatsen in verband met de periodes dat ik door heel donkere stukken van mezelf heen moet gaan.

Binnenkort plaatsen we de grafsteen voor het urngraf van mijn vader. Ik heb aangegeven dat ik in dat allerlaatste stuk, wanneer de urn aan ons wordt overgedragen, ik deze wel wil dragen naar de nis. Ik wil dan wel een woord spreken, maar weet nog niet wat.

Straks sluiten we een hoofdstuk af, maar het verhaal gaat door…

Overdenking:
Straks, nadat de grafsteen is geplaatst, ontvang ik nog mensen bij mij thuis. Een goed moment om het Reisgeschenk weer los te laten om verder op reis te gaan….

Maar voor nu zie ik dat donkere graf voor mij. Dat laatste afscheid van de fysieke resten van mijn vader.

Advertenties

3 gedachten over “Het reisgeschenk, Vleermuis

  1. heel bijzonder allemaal, die vleermuis met babyvleermuis, is dat ook niet zo, dat jij die baby bent, en je vader de oudervleermuis? dat je weet dat je straks definitief afscheid gaat nemen met het laatste stukje stoffelijkheid van je vader? het loslaten van je vader?

  2. Elk afscheid is een nieuw begin, lief….

    We geven de fysieke resten terug aan de aarde… en dragen hem mee in ons hart…

    net als de vogels en de vissen….

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s