Xiao Ao Jiang Hu

A Laugh at the World” The seas laugh, lashing on both shores. Carried in the waves, we only know the here and now. The heavens laugh at the troubled world. Only they know who is to win and lose. The mountains laugh, the rain is afar. When the waves grow old, the world still goes on. The clear winds laugh, such a feeling of solitude. Bygone camaraderie, leaving behind a tinge of melancholy. The earth laughs, solitude no more. My sentiments laughing still


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )


Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )


Verbinden met %s