Labyrinth


Labyrinth volgens Wikipedia:

Labyrinth is a word of pre-Greek ("Pelasgian") origin absorbed by classical Greek, and is apparently related to labrys, a word for the archaic iconic "double axe", with -inthos connoting "place" .
The complex palace of Knossos in Crete is usually implicated, though the actual dancing-ground, depicted in frescoed patterns at Knossos, has not been found.
The oldest known examples of the labyrinth design are small simple petroglyphs (incised stones) perhaps dating back 3000 years.
These spiralling labyrinth-pattern petroglyphs are found in numerous places across the world, from Syria to Ireland.
Greek mythology did not recall, however, that in Crete there was a Lady who presided over the Labyrinth.
A tablet inscribed in Linear B found at Knossos records a gift "to all the gods honey; to the mistress of the labyrinth honey."
All the gods together receive as much honey as the Mistress of the Labyrinth alone.
That the Cretan labyrinth had been a dancing-ground and was made for Ariadne rather than for Minos was remembered by Homer
The term labyrinth came to be applied to any unicursal maze, whether of a particular circular shape or rendered as square. At the center, a decisive turn brought one out again

Advertenties

6 gedachten over “Labyrinth

  1. Bij het lopen van het Labyrinth, spiraal ik in en uit; eigenlijk gebeurt in de esoterische gevechtsstijl BaguaZhang hetzelfde, het geeft een bijzonder energieke impact.
    Het inspiralen verzamelt energie, het uitspiralen laat de verzamelde energie explosief los.
    Inspiralend ga ik naar binnen toe, me bezinnend op mijn diepste wensen totdat ik die scherp en helder voor me zie.
    Uitspiralend laat ik die gebundelde wens los, de kosmos in, als een pijl uit de boog.

  2. Vandaag, woensdag 21 juni 2006, de langste dag!
    De hele dag was het slecht weer, maar juist nu klaarde het op, de weergoden waren ons goedgezind.
    Met een aantal mensen een labyrinth met stoepkrijt getekend op een pleintje in het centrum van Amsterdam, vervolgens beurtelings gelopen.
    Voor mij voelde het aan als een lichte variant van de tocht naar de onderwereld voor soul-retrieval.
    Heel verademend en plezierig, een eenvoudig ritueel zonder uitgebreide toestanden (rituele gewaden, cirkels trekken, kwartieren aanroepen, zwaaien met athame, chanten, etc), midden in de stad in mijn gewone kloffie.

  3. Het was een heel rustige hoek aan het water tegenover die muur aan het Weteringcircuit waar staat:
    “Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht”

    Er kwamen een paar wandelaars langs, een drietal bleef nieuwsgierig staan maar durfde niet mee te doen ondanks onze uitnodiging.

    Wat mij betreft is dit juist de uitdaging van magie in het dagelijkse leven:
    Magisch werk doen, terwijl je tegelijkertijd in staat blijft om midden in het leven te staan.

  4. Vandaag met een stel mensen uit hexencafe Amsterdam, op een pleintje nabij nogmaals met humor het labyrinth gelopen, spontaan ontstond variatie: we liepen achter elkaar, de voorste kon op een gegeven moment een hindernis opwerpen (een te betalen tol, zoals liedje zingen, strippen, dansen, huggen)

  5. De confrontatie met de Hindernis ging heel speels, maar op esoterisch niveau gebeurt er toch van alles, het is toch een soort confrontatie met ‘the lurker at the treshold’.

    Op dat moment moet je maar vertrouwen dat degene die de hindernis symboliseert, het niet te moeilijk maakt.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s