Reisblog: slangen op mijn pad 


image.jpegTijdens afgelopen wandeling kwam ik een stuk hout tegen, die me deed denken aan een slang…en even later kwam onze gids een kleine slang tegen.

Weer terug in het hotel zag ik een speer  met een slangenstaart….
image.jpeg
OK dan, Slang heeft mijn aandacht, ben benieuwd wat die nog meer te zeggen heeft, want de droom van afgelopen nacht was niet mis!Reisblog: mijn eerste grote droom

Reisblog: mijn eerste grote droom


Mijn slaap/waakritme is nog steeds verstoord, ik kom slecht in slaap en word op rare momenten midden in de nacht klaarwakker.

DROOM:
Ik was met een groep tijdens een feest een spel aan het spelen, waarbij chips als fiches werken gebruikt.
Als onderdeel van zijn strategie, vernietigde P een bak (in de vorm van een speelgoed vrachtwagen) met een volle lading chips: hij graaide met zijn grote handen een grote portie en propte die in zijn mond, en met zijn andere hand kneep hij een handvol helemaal fijn.
Ik werd boos, vond het niet OK om voedsel zo te vernietigen.

Er ontstond een discussie, waar D in betrokken raakte, ze vond mijn houding onzinnig.
Ik legde uit dat ik een groot taboe heb op het vernietigen van voedsel.
De discussie escaleerde, waarna ik D verbande uit het feest.

Tone we elkaar later tegen kwamen, was ik nog steeds kwaad.
Ze Graf me een brief waarin ze in zoetsappige new-agey bewoordingen uitlegde waarom ze zich zo opstelde, het was maar een spel en ze had recht op haar eigen mening.
Ik zette haar een dolk op de keel en zei dat ik de brief aan mijn advocaat zou geven.

Ik had het gevoel dat, wanneer ik haar weer in een andere groep zou tegenkomen terwijl zij zich zo zou blijven Opstellingen, ik in staat zou zijn om haar te doden.

Toen ik met Z sprak over de situatie, legde ze uit dat de opstelling van D te maken had met een interne machtsstrijd tussen de traditionele wiccans, een van onze wederzijdse kennissen zou door die groep uitgebannen worden.
Deze kwestie deed me verder niets, ik had niks met Wicca.

Om mijn escalerende ruzie aan te oaken, haalde ik B (een er aren’t mediator) erbij.
D vond dit allemaal niet nodig, discussieerde met B, die de techniek van omgekeerde coaching toepaste: hij reageerde op al haar beweringen tegendraads met ontkenningen.

Uiteindelijk ontstond toch een drie gesprek…

Aan het einde van de droom was het gesprek nog niet afgelopen.

Reisblog: mijn eerste excursie


Vannacht weer kort geslapen, kan nog niet wennen aan het dag/nacht ritme.
Oude nachtmerriespoken van mijn jeugd in Nusantara komen even gedag zeggen, gelukkig heb ik nu meer kennis en vaardigheden om daar mee om te gaan.
Na een korte nacht is het alweer snel tijd voor de excursie
De bus in, tot mijn verassing tref ik een Deens en een Hollands koppel waarmee ik meteen aan de praat raakte, en ook met de chauffeur was het gezellig.
Onze gids had een behoorlijk uitgebreid programma in de planning, maar vantage (feest)drukte op de straat Haden we minstens een uur nodig om de stad uit te komen.
Gelukkig keek ik mijn ogen uit onderweg, op zoek naar herinneringen in beeld, geluid en geur.
Ik heb behoorlijk veel foto’s gemaakt, maar met wisselvallig WIFI is het lasting uploaden, daar moet ik later de tijd voor nemen.
Veel is hetzelfde, maar ook veel veranderd: veel gemotoriseerd verkeer (vooral scooters en auto’s), veel mobieltjes, veel toeristen.
Bandung is warmer dan ik me herinner, maar destijds zaten we ook hoger in heuvelachtig gebied.
We begonnen met een bezoek aan de bamboe-weverij: Hier weven ze bamboe muren.
Hier voor het eerst weer zo’n klassiek hurk wc gezien en gebruikt, dat is weer wennen.
Verder door naar de Luwak-boerderij… De civet-katten zien er aaibaar uit, maar het lijkt me geen pretje om zo in gevangenschap te zitten omdat je koffiebonen en weer uitpoept, en de mensen het resultaat lekkere koffie vinden.
Nou, ik heb een kopje Luwak Tubruk gedronken, voor 3 euro is het niet duurder dan een espresso in Hotel Americain Amsterdam, maar zo bijzonder vind ik het ook weer niet.
We gaan langs een aardbeienveld, leuk om te zien maar niet écht wow.
Nu volgens een serie wandelingen over steile bergpaadjes, omhoog gaat me beter af dan omlaag, maar het is de moeite waard vanwege het natuurschoon.
Op naar het natuurschoon van Kawah Putih (Witte Kraters), hier komen nog zwaveldampen uit de grond, en er is een meer (in de kleur van pruisisch blauw) waar je niet in mag zwemmen omdat het spul heel giftig is.
Onderweg passeren we gewiekste handelaars die zakjes geneeskrachtig spul verkopen (zwavelzand, zwavelstenen), grappig om te weten dat je dat verderop ook self kan rapen met een beetje moeite.
De bowmen hier zijn door de zwavel gaan kronkelen, ik vind een paar losse boomwortels die me roepen ‘neem mij mee’. Ach ja, ik heb een zwak voor verweesde krachtvoorwerpen.
Als tussenstation bezoeken we een theeplantage, mooie glooiende groene heuvels.
Verderop zijn de warmwaterbronnen waar je wel in mag poedelen of zwemmen, maar met een water temperatuur van veertig garden heb je binnen een uur wel genoeg. Dit water schijn geneeskrachtig te werken, goed tegen reuma en huidklachten, maar je ruikt na zo’n bad wel een beetje naar rotte eieren.

We reizen in slakkengang door de spits op terugreis, onderweg maak ik veel foto’s vanuit de rijdende auto, zo passeren we de Oude Treinbrug met uitzicht op de rijstvelden.
Door de feest file zijn we behoorlijk uitgelopen met de tijd, dus de brug laten we voorbijgaan, zo nu en dan valt een van ons in slaap (gelukkig blijft de chauffeur wakker).

Zodra ik terug ben in het hotel, ga ik meteen onder de douche om de zwavel af te spoelen, schone kleren aandoen, dineren, de dag laten bezinken.

Tijdens mijn gesprekken met de andere gasten realiseer ik mij dat Nederland ook een belangrijk deel van mij is geworden, naast China en Nusantara.

Reisblog: mijn eerste uitje


Vandaag contact met een gids die me aanbevolen werd door Lonely Planet:
Enoss  doet dagtrips in Bandung voor groepen, maar wilde me ook wel voor een paar uurtjes gidsen in de stad.
Ik heb al een verlanglijst om te zien en/of te kopen, maar allereerst wilde ik een simkaart om te kunnen gebruiken in dit land.

Hij haalde me af op de motor,  dat werd een avontuurlijke rit tijdens spitsuur in de drukke binnenstad!
We kwamen aan in Jeans-street, hier wild ik eigenlijk nieuwe kleren en schoenen kopen, maar de sim regelen had voorrang.
Eerst naar de sim-winkel, daar bleek mijn oude Samsung niet te werken, dus moest ik naar de smartphone winkel voor een nieuwe verse van hetzelfde model.

Tegen de tijd dat dit was geregeld, was ik het winkelen wel weer helemaal zat.

Terug in het hotel, moest ik écht bijkomen van dit avontuur.
Dit soort mega-winkelcentra zijn niet mijn favoriete plekken, ik houd niet van die drukte, de overdaad aan ‘koopjes, al die kooplui die je aandacht vragen.
Na het uitpakken, dineren en douchen, kom ik tot rust achter de iPad.
Even per Wifi de berichtjes nalopen, een paar beantwoorden.

Hoe zou het zijn met de hartsverbindingen die ik heb met thuisfront?
Internet is een hele vooruitgang in de communicatie sinds de postduif, maar een echte knuffel verzenden per VR lukt nog niet. Ik zou wensen dat ik dit zou kunnen regelen met astraal reizen 🙂

Deze is voor jou, jij die mij liefheeft, en jij ik lief heb.

I ❤ U

Reisblog: de andere werkelijkheid


Na aankomst in het hotel voelt alles nog onwerkelijk aan, als in een droom of in een trance loop ik door het hotel.
De sluier tussen de dagelijkse en de andere werkelijkheid voelt hier dinner aan, de Anderen zijn veel dichterbij dan in Nederland.
Ik maak veel foto’s in het hotel, ze hebben op een moderne manier composities gemaakt van vintage kunst.

Mijn fysieke lichaam moet ook nog bijkomen van jet-lag, terwijl mijn geest al drum bezig is met planner maken voor de komen de periode, dat stemmetje jut me op om allerlei touristische plekjes te verkennen.

Toch besluit ik om deze eerste paar dagen maar rusting aan te doen!

Reisblog: de eerste reisdag


Vermoeiend, zo’n lange vliegreis! Overstappen is vervelend, voor dat laatste uurtje vliegreis moet ik twee uur wachten en nogmaals door alle controles heen. Overal op de vliegvelden zie ik soldaten met machinegeweren, als die losbarsten in een vuurgevecht wil ik er niet bij zijn,  want dat zijn nou niet bepaald precieze wapens, dan had ik liever scherpschutters gezien.

Ik kom aan op de Indonesische  bevrijdingsdag, gelukkig valt de drukte op straat mee!

Aangekomen in het hotel, mezelf installeren: uitpakken, douchen,  eten, WIFI zoeken, thuisfront inseinen…SIESTA!

 

 

Reisblog: voortekenen


Droom:

Ik sprak met een orakelvrouw en vroeg om raad over mijn reis.
We zaten in kleermakerzit tegenover elkaar met een cirkel om ons heen, terwijl een stuk vliegertouw tussen ons in de grens aangaf.
Terwijl ik langzaam steeds dichterbij moest gaan zitten, prikte ze met een stokje beurtelings in de aarde aan haar kant en aan mijn kant, totdat ik zo dichtbij was dat de ruimte tussen ons te klein werd.
Zo ontstond een patroon van puntjes tussen ons in, een geomantisch figuur!

Ze raadde me aan om mijn kleine spiegel-amulet mee te nemen.

Een paar dagen later na deze droom raadpleegde ik de orakelkaarten van Aliran Tenaga Dalam met de vraag: wat zal deze reis me brengen?kebatinan